|
Roman Bitti
Fistanı
kadifelim
Bitti her şey
Erken küsüp yel değirmenine
Külhan beyi sahraya yar oldu
Getirin geçmişin vesikasını
Şu yürek sınırında vurulduğum izleri
Nehirlere kan karıştı,
Kana sen.
İki belik zülfünün uğruna
Gözlerinin yaş kilimlerinde
Bitti roman
Ve her şey
Dudaklarının
Bin şehit verdiği sevda
Asya ‘yı vusta haremliğinde
Rüzgar gülü
Kuruyan sarmaşıklar
Göğe dayadığım başım
Hattatlığı kolay değil
Kum fırtınası kaçışlarının
Şelale gözlerine yazılmışken
Her akşamım, her kışım
Kar üstü çiçekleriyle
Kıt’ana geldim
Ölüm oturdu yanıbaşıma
Son arzum kurudu dudaklarımda
Gelincikler ve sendin
Tarihten kaçırdığım
Bu gece dolunaya güldüm
Hainleri ayazda tutuşturup
Yassı dünyaları bağışladım
Renklere ressamı anlattım senin için
Sarnıçlar göz bebeğime uzandı
Hayalim yanaklarıma kırıldı
Sense bir şiir gibi
Yüreyimin ah çiçeklerini çiğnedin
Kırağı düşürdün kirpiklerime
Yinede sana
Kar üstü çiçekleriyle geldim,işte
Kan damlıyordu
Toprak evleri aşan güne bakıp
Ben damlıyordum
Hüzünkar yakamozum
Gözler siyaha çalan
Kızıllıktan döndü
Soğuk sulara gömecekler beni
Ah üşüyen yosun günlerim
Ah akrep rengi geceler
Kırık ufuklar boyu
Senli bir çöl oturdu yüreyime
Sensiz ateşte yaktık suları
Kelimeler kangren
Bulutlar döktü ıstırabımı
Yoksul ellerimi
Cömert sesizliğine sundum
Geri çevirdin
Şiirler kül oldu
Seninle gidecektikya
Sandalımızı kırdın
Zalimsin desem sevineceksin belki
Lakin roman bitti
Ben sustum..
|
