DİYARBAKIRLI
BİR ANNENİN OĞLUNA MEKTUBU (GERÇEK)
Not
:Bu gerçek yaşamdan alınmış bir Mektup. Diyarbakır ve Doğu
Anadolu Yöresi lehçesi kullanılmıştır.Son derece Yalın ve İçten
yazılmış bu Mektubu okurken,
Bir insanin yaşamını, cefa dolu, özveri dolu, dünyaya kahir çekmeye
gönüllü Anadolu kadınının serzenişlerinin bir tutamını bulacaksınız.
MEKTUP
Oglum
Mahir!
Ana
heyran nasilsan? Ne haldasan?
Biz
seni aramasah sormasah, Sen bizi
ne arisan ne de sorisan
Sen
ne hersiz bir evlatmissan
Bemirad
Olmiyasan
hahin
kizinan gezisen dolasisan
Edemisen
anan mektup yazasan
Heç
Allah'tan korhmisan bizi merakta birahisan
Dünegin
arkadasin Hüsen gelmisti Ankara'dan
Getmisem
saglik haberin ondan almısam
Seni
belediye otobozunda görmis bir kıznan
Sözlüm
diye bahsetmissen o kızdan
Birde
yüzüg tahmıssan barmagan
Niye
oglum sen anasız kalmissan
sansahan
evlenmaga kalhmissan?
Hüsen'e
dedim ki;
"Hüsen!
Hele birez kızı anlat"
Dedi
ki
"
Ne anlatayim diyaza, ay parçasi bemirad"
Gülende
güller açi, Aglıyanda
incinen mercan saçi
Bele
güzel ne görülmis ne duyulmis, Hak
teala öz nurundan yaratmis.
Mahir!
Niye
sen hirif olmissan
Böyükleren
danismadan evlenmaga kahmissan
Kardasindanda
mi ibret almisan?
Getti
bir tango kiz getirdi
Ne
kendisi rehet etti, Ne
de bizi rehet ettirdi
Kız
da kız olaydi üregim yanmazdı
Ele
zaif ele zaifti ki;
Ayni
Çirtik Eso'ya benzidi, Çirpi
gibi bacagı
Emin
aganin ayagi gibi ayağı,Çamaşır
tokacı gibi de elleri vardı
Ne
aglidi agliyasan, Ne
gülidi gülesen
Ne konusmagimizi begenidi,
Ne
pisirdigimizi yeyidi
Zikkimin
köküni yiyeydi
Herbisede
kusur buludi
herbiseye
yeni yeni adlar tahidi
Ben
deyidim babakanuç
O
deyidi " patlican ezmesi""
Ben
deyidim lebeni
O
deyidi " yogurt çorbasi"
Ben
deyidim hilorik asi
O
deyidi "eksili izmir köftesi"
Yoh!
carut degil farasmış
Küçe
degil sokahmış
Hebene
degil destiymis
Havuca
pirçikli demah ayipmis
Ben
bele konusayim diye benden utanimis.
Niye
kendi yaptığından utanmidi
Gün
evle olidi yatahtan kahidi
Benim
elimden çaput
Onun
elinden roman düsmidi
Gezmeye
gidende de en öne o düsidi
Birgün
baban dükkanden geldi
hanimin
kizi yerinden bile teprenmedi
Baban
çoh agrina getti
Birahsam,
alimallah saçini pirçigini yolacahti.
Ben
ne sanssiz bir kariymisam anam!
Kaynanalarin
zalim zamanında gelin olmişam
Gelinlerin
zalim zamaninda da kaynana olmişam
Kime
ne etmisem ki bulmişam.
Mahir!
sen sen olasan
Akli
basinda bir kiz alasan
Ister
Diyarbekir'li olsun, Istersen
yedi yabancidan olsun
Yeter
ki helal süt emmis bir kiz olsun
Istiyem
ki sonradan pesman olmiyasan
Kari
kismi ayakkabi degil ki sihtimi çiharasan atasan
Namusumdur
diyecahsan
Ömrübillah
çekecahsan
Mahir!
biliyem eyisen hoşsan
Herseye
çabuh kızisan
Kizanda
da alalo gibi kabarisan
Oglum!
Asebi erkegin kahri çoh olur
Kahir
çeken kari zor bulunur
Onun
için karilarin Hamuri sabirnan yogrulmustur.
Onlar
hanimdir, Onlar hatundur, Onlar sultandir
Onlarin
mekani Cennet-i ala'dir, Onlar ısıhtir
Onlar
nurdur, Onlar yüce Allah'ın erkeklere bir lütfudur.
