Aslında Tevrat ve İncil'i birbirinden
kopuk iki ayrı kitap olarak değil de, birbirlerinin devamı olarak görmek
daha doğru olur. Çünkü İncil'i kabul eden Hıristiyanların tümüne yakını,
aynı zamanda Tevrat'ı da kabul etmektedirler. Bu nedenle bu iki kitap Hıristiyanlar
tarafından tek bir kitap olarak kabul edilirler ve "Kitab-ı
Mukaddes" olarak adlandırılırlar. Kitab-ı Mukaddes iki temel bölümden
oluşur: Eski Ahit ve Yeni Ahit.
Tevrat dediğimiz kitap, aslında
Eski Ahit'tir. Daha da doğrusu, Eski Ahit'in bir bölümüdür. Eski Ahit 39
kitapçıktan oluşur. Bunların ilk beş tanesinin Hz. Musa'ya vahyedilen
Tevrat olduğu kabul edilir. Diğer kitapçıkların önemli bir bölümü İsrailoğulları'nın
Musa'dan sonraki tarihlerini anlatır. Hz. Davud'a verilmiş olan Zebur, "Mezmurlar"
adıyla bu 39 kitaptan birini oluşturur. Bunların dışında Hz. Eyüp, Hz. Süleyman
gibi peygamberlerin işlerini anlatan kitaplar ve gelecekten haber veren
"kehanet" kitapları vardır.
Bu tablo da göstermektedir ki, Eski
Ahit çok uzun bir tarihsel süreç içinde oluşmuş bir kitaptır. Hz. Musa
zamanında vahyedildiği kabul edilen ilk beş kitaptan sonra neredeyse bin yıl
boyunca Eski Ahit'in yazımı devam etmiştir. Bu kitapların birer vahiy
olduklarını kabul etmek ise, öncelikle içerik açısından mümkün değildir.
Zaten 39 kitabın neredeyse üçte biri tarih anlatımıdır, vahiy sayılmamaktadır.
Yahudiler tarafından vahiy olarak
kabul edilen kısım asıl olarak Hz. Musa'ya verildiği kabul edilen ilk beş
kitaptır (Tekvin, Çıkış, Sayılar, Levililer, Tesniye). Ancak bu kitapların
elimizdeki nüshaları, Hz. Musa'dan en az beş yüzyıl sonra kaleme alınmış
nüshalardır. Bu uzun süreç boyunca metinlerde değişiklik ve tahrif yapıldığı
ise açıkça görülmektedir. Metinlerin içinde çok bariz çelişkiler vardır.
Konu ile ilgilenen araştırmacılar, bu beş kitabın, MÖ 9. yüzyılda kuzey
ve güney olarak ikiye bölünen İsrail Krallığı'ndan doğan iki ayrı krallığın
farklılaşan dini inançları ve din adamları arasındaki çatışmaya sahne
olduğu kanaatindedirler. Bir başka deyişle, bu beş kitabın bazı bölümleri
"Yahwistler" olarak adlandırılan güneyli din adamları, bazı bölümleri
de "Elohimciler" olarak adlandırılan kuzeyli din adamları tarafından
yazılmıştır.
Beşinci
kitap olan Tesniye'de "Musa'nın ölümü ve gömülmesi"nin anlatılması,
tahrifatın çok açık bir delilidir. Çünkü bu anlatımın Hz. Musa'ya
vahyedilmiş olduğunu kabul etmek, elbette mantık dışıdır.
TEVRATTAKİ TAHRİF BELİRTİLERİ VE ÇELİŞKİLER
1)Tevrat
adı ile tanınan mevcud kitap,Yakub’un İsrail adını alışını ‘Allahla
uğraşan’ veya ‘Allah’ı yenen’ anlamında kullanmaktadır.İlahi vahye
dayanan bir kitapta tanrıya böyle
isnatlar olamaz.
2)Tevrat'ın Hz. İbrahim'e isnad
ettiği farklı ifadeler de Tevrat'ın tahrife uğradığının en açık
delillerini teşkil eder.Buna göre Hz. İbrahim,karısını;Mısır'da 'kızkardeşim'diye
tanıtır.Aynı olayı tekvinin 20.babı Çera da gösterir.Tekvinin 26.babı
ise olayın geçtiği yer olarak Gerar'ı gösterir.
Aynı olayın
değişik yerlerde ve şekillerde gösterilmesi,Tevrat'ın ayrı şahıslar
tarafından kaleme alındığını göstermektedir.
3)Bir yerde Hz. İbrahim'in oğlu İsmail'in
yaşı 16 gösterilirken,bir başka yerde İsmail henüz bir çocuk olarak
zikredilir.
4)Tevrat'a göre,Tanrı Yahova Mısır'dan
çıkarken yahudilere komşularının malını çalmayı tavsiye eder.
Böyle bir ifadeyi kullanan kitabın
Hz.Musa'ya vahyedilen Tevrat olması mümkün değildir.Bu ifadeler,yahudi
hissiyatını ifade eden bencil sözlerden başkası değildir.
5)Hz.Musa'nın ölümü ve gömülüşü
olayının ,Tesniye'de zikredilmesi de Tevrat'a insan elinin uzandığını gösteren
çok önemli bir belgedir.
6)Hz.Lut hakkındaki iftira ise çok
daha çirkindir.Tevrat'ın ifadesine göre Lut'a kızları şarap içirmişler
ve onu sarhoş ederek onunla zina etmişlerdir.
Böylesine değişikliklere maruz
kalan,tenakuz ve mantıksızlıklarla dolu olan bir kitabın ilahi kaynaklı bir
kitap olması düşünülemez.
Bugün Batı dünyasındaki Tevrat
üzerinde çalışan uzmanlar da Tevrat'ın zaman içinde değişikliğe uğradığını
kabul etmektedirler.
TEVRATIN TAHRİFİ İDDİALARINA EHLİ KİTAB'IN BAZI CEVAPLARI
Tanrı'nın
Merhameti
İddiaya göre Allah'ın Kutsal
Kitab'ı (Tevrat, Zebur
ve İncil) bozulmuş veya kaybolmuşsa, bu devirlerde yaşayan insanlar
acaba nasıl yaşadılar? Allah'ın vahiyleri bir devirde yok olursa, o devir
insanlarının doğru yolda yürümesi imkânsız olur. Tarihte biliniyor ki;
·
Tevrat
İ.Ö. 15. yüzyılda,
·
Zebur
(Mezmurlar) İ.Ö. 10. yüzyılda,
·
Eski
Ahit peygamberlerinin
son kitabı (Malaki) İ.Ö. 4. yüzyılda,
·
İncil
de İ.S. 1. yüzyılda vahyedilmiştir.
Eğer
bu kitapların metni değiştirilmiş ya da vahyedilmesinden sonra tümüyle
kaybolmuşsa ve tek geçerli kitap Kur'an
ise, çok kısa dönemler hariç, 2.000 yılı aşkın bir müddet boyunca
insanlar manevi bir karanlık içinde kalmış ve Allah en azından altı yüzyıllık
bir dönemde ölen milyonlarca insanın karanlıkta kalmasına bilerek izin
vermiş demektir. Allah, vahiylerini bir asır bile tahriften koruyamamış
olsaydı, ne kadar aciz ya da merhametsiz bir Tanrı olurdu!Halbuki, Allahımız
böyle değildir
Tanrı'nın
Hâkimiyeti
"Tevrat, Zebur
ve İncil değiştirildi" diyenler Tanrı'nın hâkimiyetine karşı
gelmiş bulunuyorlar. Onlara birkaç önemli soru sormak istiyoruz: Tanrı güvenilir
midir, değil midir? Tanrı Kendi sözünü koruyabilir mi, koruyamaz mı? Yoksa
Allah aciz midir? Tanrı insanlarla dalga mı geçiyor?
Allah'ın
dünyayı yaratmaktan daha da önemli olan eseri Kutsal Kitap'tır. "Kutsal
Kitap değiştirildi" diyenlere şunu soruyoruz: Hırsız Şeytan,
Allah'ın bu üç kitabını (Tevrat, Zebur
ve İncil) çalarken, onları bozup değiştirirken ve tahrif edip yok
etmeye çalışırken:
·
Yüce
Allah derin uykular içinde mi uyukluyordu?
·
Allah'ın
aklı yok muydu
·
Allah,
Tevrat, Zebur ve İncil verildikten
sonra derin uykuya mı yatmıştı?
·
Sonra
da Kur'an'ın zamanında mı güçlenip, akıllanmış ve uykusundan uyanmıştı?
Allah'a
inanan hiçbir insanın kabul etmeyeceği bu tür sözler elbette ki çok saçma
sözlerdir!
Ancak Kutsal Kitab'ın değiştirildiğini iddia edenler neredeyse bu sözler
kadar saçma iddialarda bulunmakta ve Yüce Allah'ı aciz gösterecek ifadeleri
bulunmaktadır. Hiçbir varlık Allah'ın kudretine sahip değildir ve yine hiç
kimse O'nun Sözlerini değiştirebilecek güçte değildir. Allah Kendisine
acizlik yüklenmesinden ve kendisiyle dalga geçilmesinden hiç hoşlanmaz ve
Allah insanlarla dalga geçmez.
Tabii
ki bu sözler Tanrı imajını tamamen zedeleyen ve Tanrı'ya yakışmayan görüşlere
inanmayı öngören sözlerdir. Allah inancına sahip olan bütün mantıklı ve
duyarlı insanlar şüphesiz bu saçma sözlere doğru cevabı verecektir. Öyleyse:
a) Eğer Tanrı, kutsal
sözlerini ve insanlara yönelik mesajını insanların
değiştirmelerini istemiyorsa,
b) Ve eğer Tanrı
kutsal sözlerini ve mesajını koruyabilecek güçteyse,
o
zaman Tanrı, Kendi sözünün insanlar tarafından değiştirilmesine müsaade
etmez. Doğal ve doğru olan şey, Tanrı'nın insanlara yönelik mesajını
korumasıdır. Bu sebeple, varılması gereken sonuç kısaca şudur:
Tanrı'nın
ilham ettiği Tevrat, Zebur ve İncil ve onların içerdiği mesaj:
a) değiştirilmedi,
b) değiştirilemeyecek,
c) ve asla değiştirilemez.
Tanrı'nın
tüm şerefi ve hâkimiyeti O'nun Kendi kutsal sözlerine bağlıdır. İnsanlar
kendi eserlerini korumayı ve saklamayı bildikleri gibi, Yüce Allah da sonsuz
gücüyle Kendi şerefi olan eserini, Kutsal
Kitab'ını korur. Allah, insan gibi hakkını aramak için mahkemeye koşmaz.
Ama, böyle bir teşebbüste bulunmak isteyenleri Kendi yüce kudretiyle önlediği
gibi, onlara gerçekten ceza vermesini de bilir. Yine Yüce Allah, kendi kitabını
bozmak isteyenleri cezalandıracağını bildirerek şöyle emrediyor:
"Size emretmekte
olduğum söze bir şey katmayacaksınız ve ondan eksiltmeyeceksiniz, ta ki,
Allahınız RABBİN, size emretmekte olduğum
emirlerini tutasınız." (Tevrat:
Tesniye 4:2)
"Sana emretmekte
olduğum her şeyi yapmak için tutacaksın, üzerine bir şey katmayacaksın,
ve ondan eksiltmeyeceksin." (Tevrat:
Tesniye 12:32)
"Allah'ın her sözü
denenmiştir. Kendisine sığınanlara kalkandır. Onun sözüne
bir şey katma, yoksa seni tedip eder, ve yalancı çıkarsın." (Zebur:
Süleyman'ın Meselleri 30:5-6)
"Bu
kitaptaki peygamberlik sözlerini duyan herkesi uyarıyorum! Eğer bir
kimse bu sözlere bir şey katarsa, Tanrı da bu kitapta yazılı belaları ona
katacaktır. Eğer bir kimse bu peygamberlik kitabının sözlerinden bir şey
çıkarırsa, Tanrı da bu kitapta yazılı yaşam ağacından ve kutsal kentten
ona
düşen payı çıkaracaktır." (İncil:
Esinleme 22:18-19)
