Kelime lügatte:Şeriat,kanun,talim anlamlarına
gelir.Tevrat’a ‘Ahdi Atik’ de denir ve eski sözleşme demektir.Bu adı
ona Hıristiyanlar vermiştir.Hz.Musa'ya nazil olmuştur.
Tevrat ,bilindiği üzere Yahudilerin kutsal
kitabına verilen addır.Yahudilerin kutsal kitap koleksiyonu ikiye ayrılır:
a)Tanah (yazılı dini edebiyattan oluşur)
b)Talmut (sözlü dini edebiyattan oluşur)
Hıristiyanların Eski Ahit dedikleri kitaba
Yahudiler Tanah adını vermişlerdir.Tanah 3 bölümden meydana gelir.Bunlar:
1)Tora (Tevrat) Eski Ahdin ilk 5 kitabını
meydana getirir.Bunun için buna ‘Esfar-ı Hamse’de denir.Bu 5 kitap uzun ve
farklı çalışmalardan meydana gelir.Bu 5 kitabın bir tek çalışmadan
meydana geldiğini kabul etmek bilimsel değildir.
2)Nebiim (Peygamberler) İlk peygamberler ve
son peygamberlerden bahseder.
3)Ketubim (Kitaplar) Eski Ahid’in 13 kitabından
bahseder.
Bugün
Yahudiler ve Hıristiyanlar arasında Tanah’ın ihtiva ettiği kitapların sayısı
konusunda ittifak yoktur.Bugün Eski Ahit olarak bilinen Tevrat, 39
kitabı ihtiva etmektedir.
TALMUD
Yahudiler
nezdinde Talmud'un da Tevrat kadar önemi vardır.Aslında Tevrat'ın şifahi
bir yorumu olarak değerlendirilen Talmud,başlangıçta yazılmış değildir.Tevratın
tefsiri mahiyetinde olan bu yorumlar yazılmamakla beraber nesilden nesile şifahi
olarak intikal ettiriliyordu.İşte bu şifahi yorumlar M.S.2.y.y.da Yahuda Ha-Naşi
tarafından derlenmiştir.
Böylece meydana gelen kitaba ‘Mişna’adı
verilmiştir.Dili ibranice olan mişna Talmud'un asıl metnini teşkil
etmektedir.Mişna altı büyük kısma ayrılmış olup,her birine sedarim ve
tamamına da Şişa Sedarim (altı bölüm)denmiştir.Mişnanın altı bölümü
şunlardır:
1)Zeraim(Ziraatle ilgili hükümler)
2)Moed(Belirli günlerle ilgili hükümler)
3)Nashim(Kadınlar ile ilgili hükümler)
4)Nezikin(Ceza ve medeni kanunlarla ilgili hükümler)
5)Kodashim(Mukaddes şeylerle ilgili hükümler)
6)Toharoth(Temizlikle ilgili hükümler)
Talmud 2 önemli kısımdan oluşmaktadır:
MİŞNA:
Asıl metindir.Mişna, İbranice’tekrar’anlamına
gelmektedir.Bu şifahi geleneği kaleme alanlara
‘Tannaim’denmektedir.Bunlar, İbranice,Aramice’yi kullanmışlar,Yunanca
ve Latince bazı kelimeleri de benimsemişlerdir.Mişna hem Rabbinik İbraniceye,hem
de hem de Modern İbraniceye temel teşkil etmiştir.
GEMERA:
Mişnanın şerhidir.Bu şerhi yapanlara da
‘Amoraim’ denmiştir.Gemera öğreti anlamına gelmektedir.Mişna ile Gemera
Talmud'u meydana getirmektedir.
EHLİ KİTAP AÇISINDAN TEVRAT:
Ehli Kitap yani Hıristiyan ve Yahudiler
Tevrat'ın Kral Davud'a Tanrı Yahova tarafından verildiğini kabul eder.(Hıristiyanlar
Tevrat'ın Musa'ya,İncil'in İsa'ya vahyini kabul ettikleri halde Yahudiler
Tevrat'ın Musa'ya vahyini kabul edip İncil'in İsa'ya vahyini kabul
etmezler.)Onlara göre Tanrı Yahova,'ateş alevinde' görünerek Hz.Musa'ya şöyle
der:'Ben babanın Allah'ı,İbrahim'in Allah'ı,İshak'ın Allah'ı,Yakub'un
Allahıyım.Gerçekten Mısır'da olan kavmin sıkıntısını gördüm ve
angarya memurlarının yüzünden onların feryadını işittim.Çünkü onların
acılarını bilirim.Şimdi gel ve benim kavmimi,İsrailoğullarını Mısırdan
çıkarmak için seni Firavun'a göndereyim.' Böylece Hz.Musa'nın risaleti başlar.Bundan
sonra bütün amacı İsrailoğullarını Filistin'e ulaştırmaktır.Bunu kısmen
başararak 'Bal ve süt akan ülkeyi' karşıdan görür ve oraya ulaşamadan
120 yaşında ölür.Daha sonra Hz.Davud ve sonrasında oğlu Süleyman gelir ve
Süleyman İsrail'in yeni kıralı olur.Süleyman Kudüs mabedini inşa
ettirir.(Süleyman mabedi)Daha sonra Filistin,Asurlular tarafından yıkılır.İbrani
devleti önce ikiye bölünür.Kuzeyde başkenti Samiriye olan İsrail devleti,güneyde
başkenti Kudüs olan Yahuda devleti.Asurlular bunun ardından önce İsaril
devletini,arkasından Yahuda devletini yıkarlar.
Babil kralı Buhtunnasır İbraniler üzerine
yürür ve Filistin halkını kılıçtan geçirir.Böylece 'Acılı günler'
olarak anılan 'Babil esareti' başlar.Bu dönemin İsrailoğullarının düşünüş
ve inaç tarihi açısından önemli bir rolü vardır.
K.KERİM AÇISINDAN TEVRAT:
K.Kerim’in beyanına göre
Tevrat Hz.Musa’ya Tur’da vahyedilmiştir.Nitekim;
“Biz Musa’ya
o emri vahyettiğimiz zaman (ey habibim) sen (tur dağının ) batı
yakasında değildin.”( el-Kasas 44)
“Musa’ya nida ettiğimiz vakit de tur dağı
tarafında değildin.”( el-Kasas 46) buyurulmuştur.
Bugün Yahudilerin elinde bulunan Tevrat,Hz.Musa’ya
Allah tarafından vahyedilen Tevrat değildir.Zira Allah Teala hiçbir şeriat
tahrife uğramadan onun yerine yeni bir şerit,yeni bir din göndermez.Bir
dinin,bir şeriatin bozulmasından,tahrifinden sonra yeni bir din,yeni bir şeriat
göndermeye ve hatta zaman zaman inkarcıların helaki üzerine yeni bir milleti
muhatab almaya sünnetullah denir.Zira Allah(c.c)kitabımız Kur-an’da halkları,onlara
gönderilen kitapları, sayfaları yahut vahyi ,risaletle görevlendirdiği elçilerini,elçilerin
karşılaştıkları sıkıntıları,onların düşmanlarına
mukavemetlerini beyan etmiş, bunu bir nezir,bir ders olması açısından
gerek kıssalar gerek ufak değinmelerle bizlere sunmuştur.Yine Tevratın
tahrifinin yanı sıra bundan sonra
Hz.Muhammed’in şeriatinin uygulanmasının emredildiğini ayetlerden öğreniyoruz.
K.Kerim,Zebur , Tevrat ve İncili
doğrulamakta ve onların da milletleri uyarmak için gönderildiğini
beyan etmektedir.Allah Teala bu kitapları da Kur-an’ı
övdüğü gibi övmüş,onların da bir hidayet ve nur kaynağı
olduklarını bildirmiştir.Allah sonucun,son peygamber ve son kitabın ne olacağını
bilmekte,buna rağmen hassas teraziyi herzaman adaletle kurmakta,hiçbir şeyi,hiçbir
detayı atlamamaktadır.Maide 43-44-45. ayetlerde bu düzlemde şöyle
buyurulmaktadır:
“Gerçekte biz içinde bir hidayet bir
nur bulunan Tevrat’ı indirdik.Kendilerini Allah’a teslim etmiş
peygamberler Yahudilere onunla hükmederlerdi.Bir de Allah dostları ve ilim
adamları da Allah’ın kitabını muhafaza etmekle görevli olmaları ve üzerine
şahit olmaları dolayısıyla onunla hüküm verirlerdi.Artık insanlardan
korkmayın.Benden korkun ve ayetlerimi birkaç paraya değişmeyin!Ey
hakimler,her kim Allah’ın indirdiği hükümlerle hüküm vermezse onlar hep
kafirlerdir.”
K.Kerim'de beyan edildiğine göre Hz.Musa
rabbi ile 30 gece için sözleşir ve buna rabbinden 10 gece daha eklenir.Musa
kardeşi Harun'dan kendi yerine geçmesini ister ve 'onları ıslah
et,bozguncuların yolunu tutma' der.Musa tayin edilen vakit rabbi ile buluşmaya
gider,rabbi onunla konuşur.Musa'nın yokluğunda kavmi putlara tapan bir kavme
imrenirler ve kendilerine zinet eşyalarından yapılmış,böğürmesi olan
buzağı heykelini tanrı diye benimserler.Ve Kur-an'ın deyimiyle 'zalimlerden
olurlar." Bunu takiben Kur-an'da şöyle hikaye ediliyor Musa'nın öyküsü:
"Musa kavmine kızgın ve üzgün bir halde döndü.Benden sonra arkamdan
ne kötü işler yaptınız?Rabbinizin emrini (beklemeyip)acele mi
ettiniz?dedi.Levhaları yere attı.Ve kardeşinin başını tutup kendine doğru
çekmeye başladı.(Kardeşi):'Anamın oğlu,dedi,bu insanlar beni hırpaladılar,az
daha beni öldürüyorlardı.(Ne olur)düşmanları bana güldürme, beni bu
zalim kavimle beraber tutma!"
Derken, "Öfkesi dinince Musa,levhaları
aldı.Onlardaki yazıda Rab'lerinden korkanlar için yol gösterme ve rahmet
vardı."
Kur-an çekici üslubuyla olayı aktarırken
Tevrat'ta neler olduğunu da haber veriyor.Musa kızgınlıkla ve kendini
tutamayarak levhaları atarken ve bunu beşer olmanın getirdiği tabiatla
yaparken,Allah kendi yüceliğine işaret
ederek herşeyi bilmesine rağmen kitabında hala Rablerinden korkanlar için
rahmet ve hidayet olduğunu bildiriyor.K.Kerim'de olduğu gibi insanlar bıkıp
usanılmadan hidayete,affa ve mağfirete çağırılıyor.
Tevrat Hak katından insanlara bir nur ve
hidayet olmak üzere indirilmişken bunu kendinden sonra gelen İncil de tastik
eder hükümlerle gönderilmiştir.Zira,Maide 46’da”Arkandan da o
peygamberlerin izleri üzerinde Meryem’in oğlu İsa’yı önündeki
Tevrat’ı bir doğrulayıcı olarak gönderdik.Ona içinde bir hidayet ve nur
bulunan,önündeki Tevratı doğrulayıcı ve takva sahipleri için bir hidayet
ve öğüt olmak üzere İncil’i verdik.”buyurulmaktadır
Kur-an Tevrat’a doğrulayıcı ve
tastikleyici tarzda yaklaşmakla beraber o bu kitabın tahrifini ileri sürmektedir.Nitekim
daha önce ifade etmeye çalıştığımız gibi Allah bir şeriatin üzerine
yeni bir şeriati ancak tahrifler ve bozulmalardan sonra göndermektedir.Bunu
ise şu ayetle belgelendirmektedir:
“Kendilerine
Tevrat verildikten sonra onu kabul etmeyenler, kitap yüklü merkep gibidirler.
Allah'ın ayetlerini yalanlayan böyle bir kavmin durumu ne kötüdür. Allah,
zalim bir kavmi hidayete erdirmez.” (Cuma 5)
Tevratın muhatabları kendilerine indirilen hükme uymamışlar,Allah’ın
onları bu ayette eşek yüklü katırlara benzetmesi ile davranışlarının,dahi
buna sürükleyen ahlaklarının düşüklüğünün tüm milletlerin gözü önüne
serilmesine yol açmışlardır..K.Kerim ile muhatab olan herkes onların yanlışlarını
göreceklerdir. Ve yahudiler belki de bizlere bir mesel olmalarının yanı sıra
azgınlıklarının bir cezası olarak bu şekilde teşhir edilmiş ve tarih boyunca Tanrının ayıpladığı
millet olarak tahzile uğramışlardır.
Allah’ın emirlerine uymayıp asi gelmekle
yetinmeyen israiloğulları ayetlerin
tahrifine yeltenmişler ve nitekim Tevrat'ı kendileri değişik kalemlerle
tekrar tekrar yazmışlardır.Bu duruma paralel olarak
Araf 75 ve 211. ayetlerde şöyle buyurulmaktadır:
“Onların,
size inanacaklarını mı umuyorsunuz? Oysa onlardan bir cemaat, Allah'ın kelamını
dinleyip iyice anladıktan sonra onu bile bile tahrif ediyorlar.”
“ İsrailoğullarına sor. Kendilerine ne
kadar apaçık ayetler gönderdik. Kim Allah'ın nimeti kendisine geldikten
sonra onu değistirirse, süphesiz ki Allah, azabı çok şiddetli olandır.”
